Op maandag 10 oktober verwelkomde de historische werkgroep van het Land van Herle Karen Jeneson, conservator van het Thermenmuseum. Zij hield een bijzonder interessante lezing over de resultaten van het nieuwe onderzoek naar het Romeinse badhuis van Heerlen.

De ontdekking van de resten van het Heerlens badhuis dateert alweer van 1940. Dit badhuis is het best bewaarde Romeinse gebouw van Nederland en een van de weinige compleet bewaarde badhuizen in NW-Europa. Onlangs werd een nieuw onderzoek in gang gezet.

Op een braakliggend terrein op de hoek Kruisstraat-Coriovallumstraat werd in 1940 tijdens het ploegen vier stukken bekapte Kunraderkalksteen losgetrokken. Verrassend was dit niet want in 1936 al waren hier al Romeinse resten gevonden. Vervolgens werd het badhuis blootgelegd. Helaas gebeurde niet al te zorgvuldig. Tegenwoordig gebeurt dit systematisch en wordt alles zorgvuldig gedocumenteerd. In 1940 werden diepe sleuven getrokken over het perceel die reiken tot het Romeinse muurwerk en die dwars door de bovenliggende lagen heengingen. De laag boven de muren werd beschouwd als puin en afgevoerd. Hiermee ging kostbare informatie verloren.

In 1948 verschijnt de eerste publicatie over het Romeinse badhuis in Heerlen onder de titel ‘Een rapport en een werkhypothese’. Dit is een ‘voorlopige mededeling’ in afwachting uitgebreidere publicatie. In dit rapport legde hoogleraar Van Giffen die de opgravingen leidde de belangrijkste bevindingen vast. Bij elk vertrek plaatst hij ‘opmerkingen’; zaken die hem waren opgevallen en zijn interpretatie daarvan. Aan de hand van de gevonden voorwerpen concludeert Van Giffen dat de vondsten wijzen op de periode van circa 50 tot het begin van de vijfde eeuw na Chr., dus ongeveer 400 jaar. In de jaren 1950 wordt het badhuis opnieuw blootgelegd onder leiding van archeoloog dr. J. Bogaers. Deze onderzoeken blijken niet uitgewerkt te zijn.

In 2013 vertoont het badhuis sporen van verval en omdat het hier om een rijksmonument gaat, kennen provincie en gemeente een restauratiesubsidie toe. Hiernaast werd ook een onderzoekstraject opgestart omdat er nog altijd veel vragen zijn over het badhuis. Zo werd nooit definitief vastgesteld in welke periode het badhuis werd gebouwd. Bovendien zijn er twijfels over de reconstructie van het badhuis door architect Peutz in de jaren ’40. Het onderzoek moet nieuwe informatie opleveren over de bouw en de fasen van de bouw het badhuis. Alle voorwerpen die in de afgelopen tijd van het terrein zijn gekomen worden nader onderzocht en dit alles zal ongetwijfeld veel nieuwe inzichten opleveren.

Hopelijk kan 75 jaar na de ontdekking eindelijk het hele verhaal van het badhuis verteld worden!

Deze pagina delen
Email this to someoneShare on LinkedInShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook
Lees ook: