Het is een bijna vergeten hoofdstuk in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Historica Annet Schoot-Uiterkamp wijdde haar proefschrift ’Kolen en kampen´ aan de tewerkstelling van politieke delinquenten in Nederlandse kolenmijnen. Dat vond plaats in de periode 1945-1958. Zo´n 13.000 veroordeelde NSB-ers, SS-ers en andere ’foute’ Nederlanders werkten in die periode op vrijwillige basis in de Zuid-Limburgse steenkolenmijnen en leverden daarmee een positieve bijdrage aan de wederopbouw van Nederland. Waar weinig aandacht is gegeven, is het feit dat gelijktijdig met die politieke delinquenten ook mijnarbeid verricht werd door’Indië-weigeraars’.Deze voor de krijgsdienst opgeroepen mannen hadden geweigerd om naar de koloniale oorlog in Indonesië c.q. de Indonesische Onafhankelijkheidsstrijd (1945-1949) uitgezonden te worden. Ruim veertig mannen van de 4000 weigeraars hadden vrijwillig gekozen om in plaats van hun gevangenschap in strafkampen als mijnwerker tegen normaal loon werken.
Over het werken in de Zuid-Limburgse steenkolenmijnen door de ’Indië-weigeraars’ is niet veel bekend en er is nauwelijks iets over gepubliceerd. Amateurhistoricus Marcel Krutzen schreef er een artikel over dat we als brochure als nummer 6 in onze Historische Cahiers Parkstad Limburg het licht laten zien. Het cahier telt 24 bladzijden, is geïllustreerd en is te koop in onze webwinkel, bij het Nederlands Mijnmuseum tijdens de tentoonstelling ‘Staken & Straf: mijnwerkers in bezetting en bevrijding’ en Boekhandel Van der Velden Van Dam aan de Promenade in Heerlen.